Suomenlinna

Zaterdag was het maar -5 °C , ideaal moment om een uitstapje te doen. Dus ben ik met Cécile en haar zus naar Suomenlinna geweest. Suomenlinna is een klein eilandje onder Helsinki, dat vroeger een soort vesting was tegen vijanden. Helsinki en eigenlijk heel Finland behoorde toen bij Zweden. Het is amper een kwartiertje op de ferry. Het leuke is dat je die boot neemt zoals je de bus of de trein neemt, dus als je een abonnement hebt op de bus (wat bijna iedereen hier heeft om van kot naar city center te gaan) kun je ook mee op de ferry. Ik vond het heel chic om te zien hoe de zee bijna helemaal bevroren was, behalve daar waar de boten vaarden, precies een weg van ijsbrokken in de zee.

Suomenlinna zelf was niet zo spectaculair, drie vierde van het eiland was enkel open in de zomer. Soms net een spookeiland, er waren wel huizen maar je zag de mensen niet. Het was ook best koud door de wind die langs de kusten waaide. We hebben de kust gezien die op de UNESCO lijst staat, maar eigenlijk is er niet zo speciaals aan.Wel leuk is dat alles veel authentieker is dan in Helsinki city. Uiteindelijk hebben we toch een "café Vanille" gevonden dat open was, precies een mini peperkoeken huisje. Binnen hadden ze allerlei Finse gebakjes en dus hebben we eens goed geproefd van het Finse eten ;) Ik vind het Finse eten meestal niet zo lekker (zeker niet in de Unicafé, de Finse alma), maar de koeken waren wel heel lekker.